ÇOCUK

ÇOCUK

 

 

 

Kıtlık senelerinde doğdun çocuk

Zibillik kokularında büyüdün yavaş yavaş

Keçileri kovalardın ayakların kanayarak

Çoban itleri parçaladı seni çocuk.

 

Hayvan ahırlarında öğrendin yazmayı

Kopya kalemi tükürüğüne batırarak

Ayağında kara lastik çorapsız

Fistanla giderdin okula çocuk.

 

Toplanırdınız her sabah tepede

Beşi bir arada beş sınıflı okulda

And içerdiniz Türklüğe, doğruluğa

Gözlerinde ümit, sevinerek çocuk.

 

Dağlar dumanlanırdı zemheride

Cemre düşerdi önce suya ,sonra toprağa

23 Nisan gelirdi yeşil çağlayla

Çamla çiğdemle süslerdiniz okulu çocuk.

 

Kör karanlıklarda dağlarda olurdun

Çoban Yıldızı dostun, Ülker Yıldızı arkadaşın

Çakal ulumasından korkardın geceleri

Bekçiyken karpuz tarlasında çocuk.

 

Ayrılmazdın arkasından kara öküzün

Dikenleri pençelerdin nohut yolarken

Azığın olurdu ayranla ekmek

Harmanda yatardın günlerce çocuk.

 

Bütün duygularım ayakta şimdi

Umudum gelecek, hayalim geçmiş

Şöyle bir ah çekip geriye dönmek

Gizli bir arzudur içinde çocuk.

 

 Mart 1996                                                Halil ARIK

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !